Koronawirus (COVID-19)

Życie młodych osób podczas epidemii koronawirusa

edukacja
© UNICEF/UNI324436

Jak uczniowie na świecie radzą sobie z izolacją i edukacją zdalną?

Życie ponad 80% uczniów w 130 krajach świata uległo zmianie w związku z zamknięciem szkół, spowodowanym rozprzestrzenianiem się epidemii koronawirusa. To bezprecedensowa sytuacja, nigdy wcześniej tak duży odsetek młodych ludzi nie był pozbawiony możliwości uczestniczenia w procesie edukacji.

W zaistniałej sytuacji emocje takie, jak smutek, strach, niepokój czy złość są czymś całkowicie normalnym i doskwierają większości młodych osób. Poniżej przedstawimy kilka historii dzieci i młodzieży z różnych części świata, którzy opowiedzieli nam, jak radzą sobie w tej trudnej sytuacji.

GIORGI, 13 lat, Gruzja

© UNICEF

„Pierwszy tydzień, kiedy nie mogliśmy iść do szkoły, był całkiem przyjemny - nie wszystko było jeszcze pozamykane i Tbilisi nie było opustoszałe i smutne. Jednak po kilku dniach, kiedy koronawirus zaczął atakować coraz więcej ludzi, zamknięto praktycznie wszystko. Siedzenie w domu zaczęło być nudne. Zwykle nie mam problemu z zajęciem się sobą. Wystarczy, że sięgnę po telefon czy komputer i mogę grać na nich godzinami. Niestety mojej babci i mamie się to nie podoba, chcą abym prowadził zdrowy tryb życia, dlatego spędzanie w ten sposób czasu nie wchodziło w grę.

Musiałem znaleźć sobie inne zajęcia. Przede wszystkim skupiłem się na czytaniu. Bardzo lubię czytać książki i teraz mam na to czas. Niestety książki powoli mi się kończą, a księgarnie są pozamykane. Po drugie, uwielbiam gotować i przygotowywać pyszne potrawy. W moim przypadku wiąże się to z dużym chaosem i niestety bałaganem. Muszę jeszcze nad tym popracować”.

XIAOYU, 16 lat, Chiny

© UNICEF/Ma

Xiaoyu rozpoczyna każdy dzień o godzinie 8:00. Loguje się do edukacyjnej platformy online. Jest jedną z setek milionów dzieci uczących się w domu przez Internet.

„Porównując to z lekcjami w szkole, uważam, że nauczanie zdalne jest dla mnie mniej efektywne. W szkole, mogę podejść do nauczyciela i zadać każde pytanie lub możemy przedyskutować dany problem w klasie. Tęsknię za swoimi przyjaciółmi. Przebywanie w domu przez tak długi czas jest już po prostu nudne. Kiedy pierwszy raz usłyszałam o przeniesieniu terminu rozpoczęcia semestru letniego, ucieszyłam się z wydłużonej przerwy świątecznej. Jednak teraz nie mogę się już doczekać powrotu do szkoły”.

DANIELA, 13 lat, Salwador

© UNICEF/UNI322361/Schverdfinge

„Kiedy pierwszy raz usłyszałam o zamknięciu szkół z powodu epidemii koronawirusa, zmartwiłam się, że nie będę mogła zobaczyć swoich przyjaciół. Poza tym, znacznie trudniej jest się uczyć, kiedy nie ma się przed sobą nauczyciela.

Kontynuuję naukę online za pomocą specjalnej platformy. Czytam książki, haftuję i gram na instrumencie - poprawia mi to humor.

Jeśli miałabym przekazać coś innym uczniom, którzy są w takiej samej sytuacji, powiedziałabym: Postarajcie się robić coś, co lubicie. To dobry czas także na spróbowanie nowych rzeczy, nie tylko odrabianie zajęć domowych”.

Cristine, 15 lat, Panama

© UNICEF/UNI322350/Schverdfinge

„Moja siostra ucieszyła się na wiadomość o zamknięciu szkół. Ja nie. Jak miałabym się teraz uczyć? Mam trudne przedmioty do nauki, a jeśli materiał będzie wysyłany do przerobienia rozdział po rozdziale, nauczyciele zaczną wymagać coraz więcej i ciężko będzie samej to wszystko przyswoić. Odrabiam kolejne prace domowe i zaraz rozpoczynam następny rozdział. Bawię się z moimi kuzynami, czytam książki i gramy w różne gry.

Jeśli mogłabym przekazać jakąś wiadomość dla innych uczniów, to chciałabym powiedzieć: Nie traktujmy tego czasu jak wakacji. Zamknięcie szkół ma swoją przyczynę, ma uchronić nas przed zakażeniem”.

Mila, 11 lat, Panama

© UNICEF/UNI322350/Schverdfinge

 „Wszystkie zajęcia odbywają na specjalnej platformie internetowej. Każdego dnia otrzymuję zadania do wykonania, raz albo dwa razy dziennie spotykam się na lekcji z nauczycielami przez aplikację Zoom” - opowiada 11-letnia Mila, z miasta Gamboa w Panamie. „Lubię zajęcia online, zajmują mi one 3-4 godziny i mam potem więcej czasu dla siebie. Jedyne za czym nie przepadam to zajęcia matematyki. Brakuje mi wtedy mojego nauczyciela, który potrafił wytłumaczyć to, czego nie rozumiałam”. Dziewczynka dostrzega straty wynikające z zamknięcia szkół. „Najbardziej tęsknie za zabawą z moimi kolegami, przerwami między lekcjami, w tym za przerwą obiadową oraz czasem spędzanym ze znajomymi po szkole. Mieszkamy obok siebie i zawsze po zajęciach lubiliśmy razem robić wiele rzeczy – jeździć na hulajnogach, szukać awokado, chodzić nad rzekę czy opiekować się naszym wspólnym chomikiem „Didi”, którego już dawno nie widziałam i którego mi bardzo brakuje”.

Chcesz poznać więcej historii młodych ludzi?

Obejrzyj zamieszczony pod tekstem film, aby dowiedzieć się, jak radzą sobie z izolacją społeczną Twoi rówieśnicy z kilku europejskich krajów. Jest to krótkie nagranie z wirtualnego spotkania nastolatków z Rumunii, Francji, Holandii i Włoch.

Podziel się swoimi przeżyciami

Z wyjątkową sytuacją zamknięcia szkół i izolacji mierzą się dzieci i młodzież na całym świecie. Mamy nadzieję, że przytoczone przykłady uświadomiły Ci, że nie jesteś w tym sam. Zachęcamy Cię do podzielenia się swoją historią. Mamy nadzieję, że opowieści młodych ludzi będą dla Ciebie inspiracją.

W grupie: Zastanówcie się, jak w klasie czy szkole możecie poruszyć kwestię wpływu izolacji na Wasze życie. Zorganizujcie grupowe spotkanie, wykorzystując do tego media społecznościowe, komunikatory lub znane Wam platformy. Takie spotkanie to doskonała okazja, aby podzielić się swoimi przeżyciami.

Indywidualnie: Jeśli nie macie możliwości pracy grupowej, możecie w kreatywny sposób przedstawić własne doświadczenia podczas epidemii. Fotografie, prace plastyczne, wiersze, opowiadania, komiksy – to kilka podpowiedzi, a możliwości są nieograniczone. Możecie zainspirować się także pracami innych młodych osób pochodzących z różnych stron świata:

Koronawirus wpływa na nasze życie w różny sposób

Napływające informacje o pandemii koronawirusa mogą być przytłaczające. Jeśli trudno odnaleźć Ci się w tej nowej rzeczywistości, czujesz się zaniepokojony, zapoznaj się z radami UNICEF, jak możesz zadbać o swoje samopoczucie.

W trudnych chwilach

Pamiętaj, że istnieją specjalne instytucje, które niosą pomoc dzieciom i młodzieży. Jeśli czujesz się osamotniony, potrzebujesz rozmowy, zwierzenia się, porady czy pomocy, nawet w najtrudniejszych sprawach, możesz skontaktować się ze specjalistami pod numerami telefonów:

- 116 111Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży; kontakt online przez stronę 116111.pl

- 800 12 12 12 - Dziecięcy telefon zaufania – prowadzony przez Rzecznika Praw Dziecka

Jeśli doszło do wypadku bądź sytuacji zagrażającej życiu lub zdrowiu, zadzwoń pod alarmowy numer 112.

To numery, które powinna pamiętać każda młoda osoba. Jeśli znasz kogoś, kto przeżywa trudne chwile i potrzebuje wsparcia, poinformuj go, gdzie może szukać pomocy.

Wpłacając, pomagasz dzieciom dotkniętym koronawirusem COVID-19
pomagam